...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 20 januari 2018

180120 - ZOZ - Van slagvelden zonder oorlog

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


Eind zestiger / begin zeventiger jaren was het aanbod TV-programma's al wat uitgebreider geworden dan Nederland 1 en 2, door de CAI (Centrale Antenne Inrichting), later uitgegroeid tot Kabeltelevisie. Omdat wij dicht bij de Duitse grens zaten, kregen wij ook Duitse zenders aangeboden. Ik keek ik vaak muziekprogramma's op NDR3, lokale TV van Noord-Duitsland. Daar hadden ze (echt waar) vaak wat progressievere muziek dan de Nederlandse omroepen, met uitzondering van de VPRO. NDR3 zit nu niet meer "in ons pakket", terwijl die "onze regionale buren" bedient.

Ik heb daar destijds een keer een "drum battle" gezien tussen twee bekende drummers, zoals er wel vaker duels "uitgevochten" zijn tussen instrumentalisten: ze haalden dan het beste in elkaar boven.
Dit duel ging tussen jazzdrummer Art Blakey (nl) (1919-1990) en rockdrummer Ginger Baker (nl) (1939). Dat duel heeft me nooit losgelaten. Met de komst van internet heb ik natuurlijk gezocht of die uitzending bewaard en gepubliceerd is. En ik heb iets gevonden! Ik weet niet of het dezelfde opname is, en de videokwaliteit is niet geweldig, maar het geluid is goed.

Art Blakey is vooral bekend als mede-oprichter en leider van de gedurende meer dan 35 jaar invloedrijke jazz-combo The Jazz Messengers, en mede-initiator van de Bebop (nl). Naast de Messengers speelde hij ook samen met veel anderen.

Ginger Baker ken ik vooral als drummer van de "supergroep" Cream (nl). Twee van hun nummers heb ik al eens geplaatst in een ZOZ: "White Room" en "Sunshine of Your Love". Hij was de eerste populaire drummer die in Afrika op zoek ging naar Afrikaanse ritme's, en heeft zich toen meer ontwikkeld als jazzdrummer.
Hij heeft ook in velerlei bands gespeeld, al of niet door hemzelf opgericht. Zijn genie als drummer lijkt echter te worden overschaduwd door zijn persoonlijkheid, die langdurige samenwerking onmogelijk maakt. Daarover is zelfs een documentaire gemaakt (2012): Beware of Mr. Baker.


Ik vond deze clip via een aan Art Blakey gewijde website met drum battles.
Beide drummers hebben een sigaret in hun mond, dat was toen nog "heel gewoon", en zal mij toen niet opgevallen zijn: ik was toen zelf een stevige roker (in 1980 gestopt).

Art Blakey & Ginger Baker - Drum battle:


Als we dan toch bezig zijn, doen we nog een drumduel, ook met twee bekende drummers.
Van de eerste wordt gezegd, dat zijn vader zijn talent voor ritme op 1-jarige leeftijd ontdekte, dat hij nooit echt drumles heeft gehad, en dat hij geen noot kon lezen. Maar heeft wel met vele groten der aarde gespeeld (zoals Frank Sinatra) en zijn eigen big bands gehad: Buddy Rich (nl) (1917-1987)

Zijn tegenspeler wordt vanwege zijn flamboyante stijl wel vergeleken met Keith Moon (The Who), Jon Bonham (Led Zeppelin) en met iemand die we net gezien en gehoord hebben, Ginger Baker (Cream). Daarmee deelt hij de woeste rode haardos, het rokkenjagen en de gewelddadige uitbarstingen. Ik heb het over de drummer van Dr. Teeth and The Electric Mayhem (nl: Dr. Gebit en de Electrische Chaos), de huisband van The Muppet Show (nl), alom bekend als Animal (nl).
Oorspronkelijk zou echter Steve Mitchell, een vriend van de bedenker van The Muppets, Jim Henson (nl) model hebben gestaan. Dat zou niet zo heel vreemd zijn, want hij is bekend (en onderscheiden met een Grammy Award) als studiomuzikant, die veel gedaan heeft met tekenfilms (zoals Snoopy).
De drumpartijen van Animal werden ingespeeld door een Britse jazzdrummer, Ronnie Verrell (nl).

Buddy Rich vs Animal - Drum Battle (The Muppets):


Overigens wordt van Buddy Rich beweerd dat die ook een kort lontje had, maar dat heeft hij hier lekker op z'n drumkit afgereageerd!


woensdag 17 januari 2018

180117 - Niklas - Eendjes

Het strand is leeg op een eenzame wandelaar na. Het sneeuwt licht.
Nelis laat zijn paraplu dicht, hij gebruikt 'm als wandelstok. De sneeuw bedekt zijn hoed met witte vlokken, en zijn jas kan ertegen.
Hij hoort een signaal van zijn smartphone. Hij heeft zich uiteindelijk laten overhalen zo'n ding te nemen. Het duurt even voor hij die heeft opgediept uit zijn binnenzak.
Een tekstbericht van zijn vrouw: haar vriendin, een bekende TV-ster, heeft in een #MeToo bericht een vroegere leraar beschuldigd, en daar heeft ze zelf ook les van gehad.
En of hij gauw naar huis komt, want ze is flink overstuur! Dat belooft hij.
Het is nog een heel eind lopen naar de strandopgang, en het lopen in het mulle zand gaat hem zo langzamerhand wat moeilijker af.

Zijn gedachten dwalen af naar zijn jeugd. Nu lopen kinderen als vanzelfsprekend met een telefoon rond, waarmee je internet kunt gebruiken op allerlei manieren, foto's maken, en bellen natuurlijk. Toen had misschien één van de tien huizen in de betere buurten een vaste telefoon, en moest je een verbinding aanvragen via een telefoniste.
Over sexualiteit werd niet gesproken en al helemaal niet als er kinderen bij waren. Als er twee mannen in één huis woonden, zonder vrouwen, werd er iets gemompeld over Sodom en Gomorra. Hij had destijds wel begrepen dat daar iets "zondigs" mee bedoeld werd, maar wat? Geen flauw idee, maar het moest wel heel erg zijn, want God had die steden verwoest, en Lot's vrouw, die tòch had omgekeken werd een zoutpilaar!

Nelis glimlachte: wat was er veel veranderd sinds die tijd! Hij had zijn ouders nooit bloot gezien, en ofschoon hij borstvoeding had gehad, had hij geen enkele herinnering aan zijn moeders blote borsten. 's Zomers lagen hier vrouwen topless te zonnen, en even verderop was het naaktstrand.
Zelf was hij vroeger samen met zijn kinderen in bad geweest en had ze gewassen. Hij had zich wel eens kwetsbaar gevoeld, als er weer een bericht was over verstoorde verhoudingen tussen ouders en kinderen: als hij ruzie zou krijgen met zijn kinderen zouden ze dan...
Zoals die politiechef van Schiermonnikoog, die met de rest van zijn gezin op spectaculaire wijze was gearresteerd, nadat een dochter hen vals had beschuldigd van incest.

Zo gleden zijn gedachten naar de plek waar hij was opgegroeid, aan de rand van het bos. Het was een heerlijke omgeving voor kinderen, aan de ene kant van de huizen een rustige straat met nauwelijks autobezitters. Leveranciers en de schillenboer kwamen eens per week langs met een bakfiets of paard en wagen.
Aan de andere kant was het bos, met brede brandgangen en smalle paadjes tussen het struikgewas. Alle kinderen uit de straat deden mee met blikspuit, verstoppertje, of "kojbojs en indianen".

Soms speelde Nelis er alleen. Op een keer, midden in de zomer, was hij daar in zijn eigen fantasiewereld bezig met takjes en dennenappels. Hij had de plattegrond van een huis getekend in het zand.
Er kwam een jonge man langs, die bleef staan kijken. Hij vroeg belangstellend aan Nelis wat hij aan het doen was, en zo ontspon zich een gesprek over het bos en de vogels die je er kunt horen.
De jonge man doet vogelgeluiden na, en laat Nelis raden wat het is.
"Eendjes", zegt Nelis enthousiast, "als we bij opa en oma zijn gaan we die altijd voeren met brood!"
"Wil je wel een nest met jonge eendjes zien?", vraagt de jonge man.
"Maar die zijn hier toch niet in het bos?"
"Jawel hoor, een eindje verderop weet ik een nest, bij een geheim vijvertje."
Nelis aarzelt: "Ik mag eigenlijk niet zo ver weg van mijn moeder."
"O, maar het is niet zo ver hoor! Maar we moeten wel heel voorzichtig zijn. De eendjes zijn alleen aan mij gewend. Kom maar."

Ze lopen langs een smal paadje.
"Nu komen we dichtbij," zegt de jongen man, "maar je moet eerst net zo ruiken als ik, want als ze iemand anders ruiken worden ze bang."
"Hoe moet dat dan?" vraagt Nelis. Hij is wel erg nieuwsgierig.
"Nou, ga hier maar op je buik in dat zachte mos liggen, dan ga ik bovenop je liggen, en dan ruik je straks net zo als ik", zegt de jonge man.
Nelis gaat liggen en de jonge man gaat op hem liggen, heel voorzichtig. Ze liggen zo een poosje, en Nelis voelt de warmte van de jonge man, die een beetje beweegt.
Dan gaan ze weer staan.
"Ik geloof dat het niet goed gelukt is", zegt de jonge man.
Nelis kijkt teleurgesteld.
"Misschien moeten we het morgen nog een keer doen," zegt de jonge man. "Maar je moet ons geheim aan niemand vertellen, hoor, want anders gaat iedereen naar de eendjes zoeken en dan gaan ze weg! Kom je morgen weer hier naartoe?"
"Ja goed", zegt Nelis, en gaat weer naar zijn takjes en dennenappels.

Hij is de volgende dag heel erg teleurgesteld als hij uren op dezelfde plek wacht, en de vriendelijke jonge man niet komt. Hij had zich zó verheugd op het geheime nest met eendjes. Misschien komt hij morgen... Maar hij verklapt niets!

Tja, denkt Nelis, dat geheim heb ik inderdaad nooit verklapt.
Zo, hier krijg ik weer vaste grond onder de voeten. Bovenop het duin is de weg verhard. Hij draait zich nog even om en ziet dat er nu meer mensen lopen op het strand. Langs de waterkant rennen strandlopertjes heen en weer, en op de golven drijven een paar meeuwen en een paar kleumende eenden.
Achter de duinen schrijft hij met de punt van zijn paraplu in de ongerepte sneeuw: #WieNiet


zaterdag 13 januari 2018

180113 - ZOZ - Van bergen en ringen van vuur

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.



Ik kreeg weer eens onverwacht bezoek. Vanuit een vergeten hoekje van mijn geheugen dook een zin op met een melodie er bij. Het was niet moeilijk zoeken om meer gegevens te vinden, want er was een onderscheidend trefwoord bij: Wolverton.
Het leverde 10 geografische namen, waarvan 7 in Groot Brittannië, 2 in Amerika en 1 in Australië.
Gelukkig had ik een nauwkeuriger definitie: Wolverton Mountain.

Het bijzondere is, dat de song gebaseerd is op een echt persoon, die afgeschilderd wordt als een angstaanjagende vader, de onvermurwbare beschermer van zijn mooie dochter.
Ook de locatie bestaat echt, maar de correcte spelling is Woolverton Mountain. De top van de "berg" schijnt 324 meter boven zeeniveau te liggen, en is op de kaart te vinden in Conway County, Arkansas.

Wolverton Mountain
Tekst en muziek: Merle Kilgore & Claude King

They say don't go on Wolverton Mountain
If you're looking for a wife
'Cause Clifton Clowers has a pretty young daughter
He's mighty handy with a gun and a knife

Her tender lips are sweeter than honey
And Wolverton Mountain protects her there
The bears and the birds tell Clifton Clowers
If a stranger should enter there


All of my dreams are on Wolverton Mountain
I want his daughter for my wife
I'll take my chances and climb that mountain
Though Clifton Clowers, he might take my life

Her tender lips are sweeter than honey
And Wolverton Mountain protects her there
The bears and the birds tell Clifton Clowers
If a stranger should wander there


I'm going up on Wolverton Mountain
It's too lonesome down here below
It's just not right to hide his daughter
From the one who loves her so

Her tender lips are sweeter than honey
And Wolverton Mountain protects her there
The bears and the birds tell Clifton Clowers
If a stranger should wander there


But I don't care about Clifton Clowers
I'm gonna climb up on his mountain
I'm gonna take the girl I love

I don't care about Clifton Clowers
I'm a gonna climb up on that mountain
And I'll get the one I love

I don't care about Clifton Clowers.…

Claude King - Wolverton Mountain:


Dit fraaie lied werd tot hit gezongen in 1962 door Claude King, die het in 2013, het jaar van zijn overlijden, nog steeds zong: Claude King - Wolverton Mountain (Live 2013).

Dit was een bewerking, door Claude King samen met de oorspronkelijke auteur, Merle Kilgore, waarvan de naam me niet veel zei. Die nam het zelf ook op, maar het werd voor hem geen grote hit: Merle Kilgore - Wolverton Mountain.

Zoals in die tijd vaak gebeurde, verscheen er al snel een "antwoord-song", en zowel van de hit als het antwoord werden meerdere covers gemaakt.

Jo Ann Campbell - I'm The Girl From Wolverton Mountain (1962):


De "angstaanjagende vader", Clifton Clowers (1891-1994), was in werkelijkheid een brave borst, een ontwikkelde, vreedzame man. Hij was veteraan uit de Eerste Wereldoorlog en diaken bij de plaatselijke kerk. Tot zijn dood woonde hij op zijn boerderij op Woolverton Mountain: hij werd 102. Op zijn 100ste verjaardag bezochten Merle Kilgore en Claude King hem. Hij ploegde toen nog steeds zijn akkers, de foto staat op internet:


Bij een bezoek aan zijn oom Clifton Clowers, bracht Merle Kilgore de eerste vorm van dit lied mee als verjaardagscadeau, las ik ergens. Als dank dat die hem op weg geholpen had met muziek maken, las ik ergens anders. In elk geval was Clifton muzikaal, las ik in een verhaal over Clifton Clowers, geschreven door een kleinzoon, Buck Green. Hier heeft oorspronkelijk die foto ook bij gestaan.

Verder snuffelend, ontdekte ik dat Merle Kilgore best een grootheid was in Country Music! Hij was bevriend met Johnny Cash en een andere grootheid, Johnny Horton. Als ik die naam hoor, denk ik meteen: Battle of New Orleans (nl). Een stukje Amerikaans/Britse geschiedenis uit 1814-1815.

Johnny Horton - Battle of New Orleans (met tekst):


Toen Johnny Horton omkwam bij een verkeersongeluk, zaten Johnny Cash en Merle Kilgore een tijdje in zak en as. Maar Merle was ook als songwriter actief, samen met June Carter, de latere echtgenote van Johnny Cash. Merle was een verre neef van de Carters, en er moest nog één song geschreven worden voor een nieuw album van Anita Carter, zus van June. Dat werd later een hit: Ring Of Fire. Ik vond een video over het ontstaan van de song: Merle Kilgore on Writing "Ring of Fire"

Er is een video van een optreden van de Canadese zusjes Lennon & Maisy Stella in het hart van de Country Music, de Gand Ole Opry: Lennon and Maisy - Ring of Fire, Live at the Grand Ole Opry, maar het bekendst van alle versies is vandaag die van Johnny Cash - tot mijn verbazing staat die nog niet in de ZOZ-statistieken! Nu dan maar; let op de "Mexicaanse" trompetten...

Johnny Cash - Ring of Fire:


Zoals gezegd, oorspronkelijk was deze song geschreven voor Anita Carter's album, en ik vind het contrast tussen Johnny's mooie donkerbruine stem en de prachtige, heldere stem van Anita Carter de moeite waard om te laten horen!

Anita Carter - Ring Of Fire (Original, 1962):


Ach, deze zoektocht leverde nog zóveel interessants op dat ik moet laten schieten...
Ik heb toch weer volop genoten van wat ik vond!

vrijdag 5 januari 2018

180106 - ZOZ - Van vliegtuigen en nieuwjaar

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


De eerste keer dat ik de benaming "U-2" zag of hoorde, was omstreeks 1960. Er was een Amerikaans vliegtuig, de Lockheed U-2 (nl) met de bijnaam "Dragon Lady". Het kon in alle weersomstandigheden, en tot op 21km hoogte vliegen. Het werd gebruikt door de Amerikaanse luchtmacht voor het testen van apparatuur en door de CIA voor spionagevluchten.
De wereld zat middenin de Koude Oorlog (nl) tussen communisme en kapitalisme. De term werd voor het eerst gebruikt door de fameuze schrijver George Orwell (nl).
In het nieuws was plotseling veel te doen over een boven de Sovjetunie neergeschoten U-2. De piloot was gevangen genomen, bekende, en werd later uitgeruild tegen een Sovjet-spion. Vervolgens werd hij ontslagen, met het verwijt dat hij zijn vliegtuig niet had vernietigd en geen zelfmoord had gepleegd.

Met oud- en nieuw was het bij ons geen koude oorlog, want destijds werd er eigenlijk niet zoveel geschoten, vooral gedreigd.
Achter ons huis is een (kinder)speelveldje, met twee eenvoudige stalen doelen, een betonnen pingpongtafel, schommels, en een zandbak met klimhuisje. Maar op oudjaarsdag leek het er de hele dag Aleppo of Mosul. Gelukkig alleen qua herrie.
Om 07:00 uur keek ik op de wekker, omdat ik gewekt werd door de eerste zware, maar verre knallen. Vanaf ca. 09.00 uur tot ver na middernacht is het geen vijf minuten achtereen stil geweest, en bij ons rinkelde serviesgoed in de kasten.

Een gesprek daarover aangaan? "Vuurwerk afsteken mag pas na 18:00 uur!" "Nee hoor, het mag vanaf 10:00 uur hoor, dat doen we elk jaar! We hebben het hele jaar gespaard, dat vuurwerk krijgen we toch nooit in die paar uur op?"
Buren hadden de politie gebeld. "Ja, die zijn hier ook geweest, en het mag van hun ook. Ze stonden er even bij te kijken en een sigaretje te roken, en zijn toen verder gegaan!"
"Veel van jullie wonen hier niet eens, want waarom komen ze dan op fiets?" "Dit veldje is hiervoor zo mooi geschikt!" Dat de herrie duizendvoudig tussen de rondom staande huizen weerkaatst, dringt niet door tot de knalverdoofde breinen...
Er waren buren die een oproep deden of er nog iemand een last-minute huisje wist, om te kunnen ontvluchten: de huisdieren lagen rillend en piepend zover mogelijk weggekropen… Wij zijn 's middags een eind gaan rondrijden in rustiger gebieden.


En Nieuwjaarsdag, was het toen over? Nee, zie de rotzooi. En de hele dag nog regelmatig doffe dreunen. Tot ruim na middernacht. En ook de tweede dag van het jaar was het vuurwerk nog niet op, ook niet na één uur 's nachts...

Dat deed me wensen dat de eerste zin van een song bewaarheid zou worden.
Van U2 (nl), maar dan zonder streepje er tussen. Een bijzonderheid van U2, opgericht in 1976, is dat vanaf 1978 geen bezettingswisselingen hebben plaatsgevonden. Ook zijn er nauwelijks mutaties geweest in de ondersteunende functies, van management tot roadies.
De groepsleden, Bono (Paul David Hewson), The Edge (David Howell Evans), Adam Clayton (Adam Charles Clayton) en Larry Mullen Jr. (Laurence Joseph Mullen Jr.) zijn geboren in 1960 en 1961. Ze waren dus tieners toen ze begonnen, zijn nu bijna zestigers, en spelen nu al zo'n 40 jaar in die bezetting samen!

Het album uit 1983 waar de song op verscheen heet… "WAR" (nl).

De tekst had zijn oorsprong in een liefdeslied van Bono voor zijn vrouw, maar werd later herschapen tot een lied ter ondersteuning van de Poolse vakbond Solidarność (nl), die toen een omwenteling in dat oostblokland teweegbracht. Het was de eerste hitsingle van U2.

De song is getiteld New Year's Day (nl), en de volledige tekst van de song is te lezen op de eigen website van U2, maar mijn wens voor de komende jaarwisselingen is vervat in de eerste zin: "All is quiet on New Year's Day"...

U2 - New Year's Day:


Ik wens al mijn lezers / bezoekers een goed en gezond nieuwjaar!

zaterdag 30 december 2017

171230 - ZOZ - Van Transistors en TexMex

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


In 1964 werd het Sir Douglas Quintet opgericht. Dat "Sir" doet een Britse achtergrond vermoeden, maar het gebeurde in San Antonio, een stad in Texas. Twee van de oprichters, Doug Sahm en Augie Meyers, waren al lang vrienden. Ze bleven door alle bezettingswisselingen heen samen, tot in 1973 de groep werd opgeheven.

Ze speelden rock 'n roll met een flinke dosis muzikale invloed uit hun omgeving. Doug Sahm was zanger, multi-instrumentalist en songschrijver. Augie Meyers speelde vooral toetsinstrumenten. Het groepsgeluid ontleende zijn herkenbaarheid aan Augie's Vox Continental orgeltje. Dat was een tamelijk eenvoudig transistor-orgeltje, voor toerende bands gemakkelijk om te transporteren. Veel bands uit die tijd gebruikten dit type orgel.


In die tijd was ook iedereen die een beetje handig was, van plan om z'n eigen elektronische orgel te bouwen, al of niet uit een bouwpakket. Ik ben niet verder gekomen dan het zoeken naar het beste schema, maar er waren teveel mogelijkheden...

Sir Douglas Quintet - Mendocino:


Dit genre, van de Texaans/Mexicaanse grens wordt aangeduid met TexMex of Tejano-muziek. De invloed van zowel Country als Mexicaanse muziek geeft het een eigen sfeer. Ook Rock 'n Roll heeft sporen nagelaten.


Later waren Sahm en Meyers de initiatiefnemers voor een "supergroep", de Texas Tornados, samen met accordeonist Flaco Jiménez. Korte tijd later voegde ook Jiménez' oude vriend, zanger/gitarist Freddy Fender zich er bij.

Texas Tornados - Laredo Rose:


Ondanks het overlijden van Doug Sahm en Freddy Fender lijken de Texas Tornados door te gaan, met onder andere de zoon van Doug Sahm, Shawn Sahm.

Goede jaarwisseling!

zaterdag 23 december 2017

ZOZ - 171223 - Van een engel en een gitaargod

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


Dezer dagen heeft, sinds enige jaren traditie, het Kribbige Kindeke zijn hangplek in de kerstboom weer opgeëist, en dus lijkt het me gepast om te beginnen met het hier plaatsen van onze kaart met goede wensen:


Tijdens deze dagen wordt gewoonlijk wat meer dan gewoon gerefereerd aan engelen, daarom kies ik dat maar als trefwoord voor deze aflevering.

Ik dacht meteen aan die prachtige ballad "Angel" van Jimi Hendrix (nl). Die heeft hij geschreven geïnspireerd door een droom die hij als kind had over zijn moeder. Ja, ook mensen die door sommigen worden gezien als uitspattingen van de natuur en buiten de aangeharkte paden lopen, hebben een moeder. Ook al hebben ze een "turbulente" jeugd gehad.

De verhalen in de Engelstalige en Nederlandstalige Wikipedia verschillen nogal en zijn soms tegenstrijdig, maar uit beide blijkt dat Jimi niet in een voorbeeldige situatie is opgegroeid. Zijn ouders vonden elkaar in het uitgaansleven. Drie dagen nadat ze trouwden vertrok zijn vader naar zijn militaire basisopleiding - hij moest het leger in om te vechten in WOII.

Bij de geboorte van haar eerste kind, Jimi, was zijn moeder 17 jaar. Zijn vader kreeg niet het verlof waar hij recht op had om er bij te zijn. Zijn moeder was niet in staat om haar zoon op te voeden en hij werd opgevangen door familie en vrienden.
Na drie jaar, toen Jimi's vader eervol ontslagen werd uit het leger, zagen Johnny, de naam die hij bij zijn geboorte kreeg, en zijn vader elkaar voor het eerst.

Jimi's vader kon geen vast werk vinden, waardoor het gezin verarmde. Beide ouders hadden een drankprobleem, en de kinderen werden regelmatig ondergebracht bij Jeugdzorg. Na de scheiding werden de twee oudste kinderen toegewezen aan hun vader. Zijn moeder was 33 toen ze overleed aan cirrose. Zijn vader verbood hem en zijn broer naar de begrafenis te gaan: hij gaf ze een portie whisky - zo ga je daar als kerel mee om...

Beide Wiki's vertellen wel dat de kleine Jimi de bezem waarmee hij geacht werd te vegen, gebruikte als nepgitaar, maar geven tegenstijdige redenen voor zijn officiële naamswijziging van Johnny naar James. Beide geven aan dat het eerste instrument dat hij kreeg om te bespelen een ukelele was. Hoe hij daar aan kwam is weer een tegenstrijdig verhaal. Wel is duidelijk dat hij zichzelf het musiceren heeft aangeleerd.
Uiteindelijk is hij een voorbeeld en inspiratiebron voor veel gitaristen geweest.

De tekst van "Angel" vind ik poëtisch. De song heeft langzamerhand, via een aantal stappen, zijn uiteindelijke vorm gevonden. Ik vond ergens een kopie van een vroege handgeschreven versie uit 1968.
De muziek zou in zijn eerste vorm in 1967 al als demo van Little Wing opgenomen zijn. Later is er nog een "Sweet Angel"-versie geweest, en is met de song geëxperimenteerd. Voordat de uiteindelijke versie werd opgenomen, is er blijkbaar een jaar of twee weinig mee gedaan.
Angel lijkt, net als ook sommige andere songs, Jimi's behoefte te weerspiegelen aan een moederfiguur om hem te beschermen tegen isolatie en eenzaamheid.
Ik kan me voorstellen dat het met zijn vroege jeugd te maken had: hij was een gevoelig en verlegen jongetje, en heeft ooit aan een vriendin verteld dat hij als kind misbruikt is. Tel daarbij op hoe zijn situatie toen was...

Op Youtube staan een paar versies van Angel die ik niet zo goed vond klinken. Covers zat, maar die zocht ik niet. Uiteindelijk vond ik er een op Vimeo, en ik hoop dat die bij jullie ook goed werkt. De tekst staat na de video.

Jimi Hendrix - Angel:

Angel- Jimi Hendrix from billy on Vimeo.


Angel

Angel came down from heaven yesterday
She stayed with me just long enough to rescue me
And she told me a story yesterday
About the sweet love between the moon and the deep blue sea
And then she spread her wings high over me
She said she's gonna come back tomorrow

And I said, "Fly on my sweet angel
Fly on through the sky
Fly on my sweet angel
Tomorrow I'm gonna be by your side"

Sure enough this morning came unto me
Silver wings silhouetted against the child's sunrise
And my angel she said unto me
"Today is the day for you to rise
Take my hand, you're gonna be my man
You're gonna rise"
And then she took me high over yonder, Lord

And I said, "Fly on my sweet angel
Fly on through the sky
Fly on my sweet angel
Forever I will be by your side"

©Jimi Hendrix

zaterdag 16 december 2017

171216 - ZOZ - Van Klei, Löss en Zandt

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Trees.
Afleveringen t/m ZOZ260 vind je bij Marja.


De titel omvat drie grondsoorten, Klei, Löss en Zand, maar al lijkt de laatste het meest te verschillen van de andere twee, met een andere schrijfwijze verbindt het ze.

Deze week kwam ik op Youtube weer een mooi staaltje tegen van mijn stelling, dat een Groninger of een Fries en een Brabander of een Limburger eerder elkaar vinden om samen iets moois te doen met elkaars eigen streektaal, dan Randstedelingen met hun dialect. Een duet van een Groninger en een Limburger!
Uit Dagblad van het Noorden van 27 september 2011:
Een duet van singer/songwriter Martin Korthuis uit Zuidhorn en de Limburger Paul van Loo is uit het niets op de vierde plaats beland van de L1mbo Top 10 voor de maand september. Het door Korthuis geschreven nummer heet Oafschaid/Aafsjeed. Het wordt tweetalig uitgevoerd. Korthuis zingt in het Grunnegers en Van Loo bedient zich van het Limburgs.

Martin Korthuis & Paul van Loo - Aafsjeed / Oafschaid:


Martin Korthuis ontmoette ik, zoals eerder in een ZOZ vermeld, bij de tentoonstelling "Room of Hope", met de kraanvogels voor de slachtoffers van de MH17-ramp.
Paul van Loo noemde ik ook al eens in mijn ZOZ "Ede Staal en Ede's taal" en linkte daarin de Limburgse versie van Ede's "Het het nog nooit zo donker west". Goed moment om hier echt te plaatsen!

Paul van Loo & Ivo Rosbeek - `t Is nog noëts zoë donker geweës:


En toen zag ik op Facebook een bericht van Auke Martin Korthuis, dat hier weer verrassend op aansloot (de links zijn door mij ingevoegd):
Ik heb iets gedaan wat ik nog nooit eerder heb gedaan: ik heb online een c.d. van mezelf gekocht.

In 2007 heb ik samen met Gerrit Breteler (nl) uit Friesland en Egbert Meyers (nl) uit Drenthe een tribute-cd gemaakt, met liedjes van Townes van Zandt, een Amerikaanse singer/songwriter. De titel van de c.d. is "Niks, Neat, Niks". Dit alles werd betaald door een bedrijf uit Drenthe.
Hoog op het platteland van Friesland hebben we een c.d.-presentatie gehouden, met als biezonderheid: er waren geen c.d.'s… Toch werd het een mooie middag, in een prachtige kroeg, met veel bier en wijn!
Voor 9,99 euro heb ik mijn eigen c.d. gekocht en ik kijk uit naar het moment dat hij door mijn brievenbus valt...

Voor de volledigheid hier de "tracklist":
1. Gerrit Breteler - St.Jan De Doarmer
2. Gerrit Breteler -Sjong En Flean
3. Martin Korthuis - Als Ik Die Wil Zain
4. Martin Korthuis - Wachten Op 'T In
5. Egbert Meyers - An Mien Venster
6. Egbert Meyers - Niks Meer

Even zoeken leverde me weer een Gronings/Limburgs duet op, opgenomen in het Parkstadtheater in Heerlen op 6 november 2011. Ik herinner me nu dat we ooit een weekend in een hotel in Heerlen zaten, op 10 minuten lopen van dat theater.

Martin Korthuis & band met Paul van Loo - As ik die wil zain:


Townes Van Zandt (nl) is een naam die je nauwelijks ontgaan kan zijn als je rondsnuffelt in informatie over (Amerikaanse) populaire muziek.
Het is ook eigenlijk wel weer een tragisch verhaal: een vent die de mooiste, gevoeligste muziek maakt, maar ondanks een kleine, fervente aanhang toch nooit doorbreekt. Een leven in goedkope hotels, en optreden in eenvoudige kroegen.
En wat was er eerder: de diagnose "bipolaire stoornis", of een drugs en alcohol probleem? Dat laatste bespoedigde in elk geval zijn vroegtijdig overlijden, 52 jaar jong...

Dit is een uitvoering van de song door John Townes Van Zandt, van de song die we net in het Gronings en Limburgs gehoord hebben van Martin Korthuis en Paul van Loo.

Townes Van Zandt - If I Needed You:


Geen wonder dat zóveel artiesten Townes Van Zandt als voorbeeld en inspiratie noemen, toch? En ik heb het gevoel dat streektaalartiesten een beter ontwikkelde taalintuïtie hebben, omdat ze van jongs af opgegroeid zijn met "meertaligheid". Of is hun emotionele intuïtie breder dan wat te vangen is onder de term "taal"?