...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

maandag 15 september 2014

140315 - ZeeGezichten

Voor de afwisseling een blog met voornamelijk beeld. De foto's heb ik gemaakt in augustus 2005, op het strand uiteraard. Ze zijn onbewerkt, behalve belichtingscorrecties.
Er bestaat een kunstrichting die heet: Land Art.
Mag ik mezelf nu Strand Art kunstenaar noemen?


Zwierige Madonna


Walgemoed


Zeekwek met oorbellen


Zwiermoedig


Nevelige Nimf


Zeemeermormel

zaterdag 13 september 2014

140913 - WE300 - Renoveren

PlatoOnline's WE-300 schrijfuitdaging: schrijf een verhaal van exact 300 woorden, waarin het thema-woord niet voorkomt! Themawoord in september 2014 = Renoveren

Woningbouwverenigingen en wooncorporaties pakken het gewoonlijk grootschalig aan: het onderhoud van hun woningbestand. Door de grote schaal van aanpak, wordt het voor de opdrachtgever goedkoper, omdat de aannemer materialen in het groot kan inkopen en niet steeds de werknemers, gereedschappen en machines hoeft te verplaatsen. Daardoor kan hij bij het aanbesteden inschrijven voor een lager bedrag. En dan maar hopen dat hij niet probeert zijn winstmarge te vergroten door te sjoemelen met kwaliteit...

Het begrip dat we deze keer behandelen wordt overigens synoniem geacht met behoorlijk veel andere benamingen: bijwerken, corrigeren, goedmaken, hernieuwen, herstellen, herzien, in goede staat brengen, moderniseren, opknappen, repareren, restaureren, verbeteren, verbouwen, vernieuwen.

Zelf heb ik meerdere keren meegemaakt dat het huis waar ik op dat moment woonde, grondig onderhanden genomen werd. In mijn eerste huurhuis werden na een paar decennia alle kozijnen en ramen van de benedenverdieping vervangen, en kwam daar dubbel glas in. Dat was nog een huis zonder centrale verwarming. Op de bovenverdieping heb ik toen eigenhandig aan de binnenkant voorzetramen gemaakt van het oude glas van de benedenverdieping. Die huizen zijn inmiddels allemaal afgebroken, nog geen 50 jaar oud.

De definitie is wel, dat er bij zo'n verbouwing sprake moet zijn van verbetering.
Een voorbeeld van ingrepen die in plaats van verbetering soms leiden tot een zekere mate van absurditeit, is plastische, of beter gezegd: cosmetische chirurgie. Daarbij wordt getracht het ouder worden middels uiterlijke "correcties" tot staan te brengen.
Men vergeet daarbij dat "een doorleefd uiterlijk" of "een karakteristieke kop", die van levenservaring getuigt, kan worden verwoest door een overdaad aan chirurgische ingrepen, die onomkeerbare, clowneske resultaten opleveren. Zie Marijke Helwegen.
Dat is wel een verbouwing, maar geen verbetering, en voldoet dus niet aan de definitie van ons thema.
Gelukkig heeft ze genoeg humor en zelfspot om er zelf in te geloven...

140913 - ZOZ - Zeemeeuw, kristal en Selma

Wie mee wil doen met (of luisteren naar) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Ik werd wakker met een zin uit een lied van lang geleden: "Seagull I don't want your wings / I don't want your freedom in a lie". De muziek die daarbij hoort hoefde ik niet op te zoeken, die "hoorde" ik al. Donovan, met zijn warme akoestische gitaarspel en zijn mondharmonica.
Het is een song uit 1966, die hoort bij de wereldwijde protesten tegen de Viëtnam-oorlog.
The Ballad of a Crystal Man, heeft, vind ik, een ietwat cryptische, maar gevoelige tekst. Er komt wel uit naar voren dat oorlog een heilloze weg is, en dat de propaganda zijn doel mist.


Ik vond het destijds prachtig om, met mijn "1-LP per artiest"-beleid de LP Golden Hour of Donovan met veel van zijn muziek te kunnen kopen, en die zit nog steeds in onze collectie vinyl.
Er is blijkbaar ook een Vietnam Song Project, waarin songs voor- en tegen de Viëtnam-oorlog te vinden zijn.

Een andere bijdrage aan het protest door Donovan, Universal Soldier, met een tekst die vandaag actueler lijkt dan ooit...
Die song was niet door hemzelf geschreven, maar door Buffy Sainte-Marie, een Canadees/Amerikaanse zangeres uit de oorspronkelijke Cree bevolking, een prominente mensenrechtenactiviste. Hier haar website.
Ik kies voor de clip van Buffy, die uitlegt hoe ze tot Universal Soldier kwam, en het daarna zingt:


Je zou de soms dromerige, melodieuze muziek van Donovan niet zo snel associëren met The Rolling Stones. Buiten de muziek om, maar toch ook niet, is er een link. Donovan is sinds 1970 getrouwd met een ex van de jong overleden Stones-oprichter Brian Jones, waarmee Donovan bevriend was.
Ook heeft hij meegewerkt aan opnamen van The Beatles en samengespeeld met vele groten der aarde. Ooit was er een legendarische ontmoeting van Bob Dylan And Donovan, en blijkbaar is Donovan nog steeds actief. Grappig, een Schotse zanger met een Ierse website...

In November 2003 kreeg Donovan een eredoctoraat in de letteren van de University of Hertfordshire.
In 2012 is Donovan opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame en in 2014 in de Songwriters Hall of Fame.

Op Youtube is veel prachtige muziek van Donovan te vinden. Een heerlijke videoclip met 12-string gitaar sla ik over, om Catch the Wind (hier meerdere versies tekst) te laten zien, hier een mijns inziens absoluut zwijmelwaardige uitvoering van Donovan in duet met Crystal Gayle (alweer Crystal, nu een vrouw):


Ik heb ooit gedacht dat Donovan zijn Seagull uit de Crystal Man bedoelde als repliek op het boek Jonathan Livingston Seagull van de ex-straaljagerpiloot Richard Bach (hier in nl's), maar dat kan niet kloppen: Donovan's Crystal Man kwam uit in 1966, en het boek "Jonathan Livingston Seagull" werd gepubliceerd in 1970.
De overeenkomst is, behalve de zeemeeuw, de poetische sfeer van muziek en verhalen.

Ik heb destijds het boek gekocht; (Jonathan Livingston Seagull - boekverslag 4e klas VWO). Veel later snuffelde ik in een platenwinkel en vond de LP; nu ook op Youtube: Jonathan Livingston Seagull, voorgedragen door Richard Harris.
Jonathan Livingston Seagull is ook verfilmd. De muziek voor de film staat op naam van Neil Diamond.

Voor mij zit daar een emotionele link aan: in 2009 overleed mijn schoonzusje Selma, die helemaal opging in de muziek van Neil Diamond en deze filmmuziek in het bijzonder. Op haar grafmonument stond een bronzen meeuw, maar die is er in 2012 met bruut geweld afgeroofd. Nooit meer iets over gehoord.
Maar er staat een nieuwe meeuw op haar graf, van dezelfde kunstenares, nu steviger verankerd.

Ter ere van Selma deze link: Jonathan Livingston Seagull - Full Movie. Alle nummers uit de film dus, eventueel achterelkaar doorlopend.

En dan nog even dit: De complimenten die ik krijg van andere ZOZ deelnemers vind ik fijn! Dat ik er zoveel in kan meegeven, komt doordat het me interesseert. Als ik een idee heb, ga ik snuffelen (o, internet is zo'n schatkamer!) en dan verbindingen leggen. En ik heb er meestal de tijd voor...

vrijdag 12 september 2014

Noem gewone moslims gewoon moslims

Ingezonden brief in de Telegraaf, 12-09-2014. Ik ga er van uit dat de schrijver er geen bezwaar tegen heeft als zijn betoog ruimere verspreiding krijgt dan alleen onder Telegraaflezers.

Noem ons gewoon moslims

  Ik volg met weerzin en kromme tenen het 'jihad debat'. Al vele jaren word ik, net als andere moslims, geconfronteerd met een verscheidenheid aan termen die worden gebruikt voor oliedomme mensen die in de naam van de islam de wereld proberen te vernietigen.
  Als ik het rijtje zo afga, dan herinner ik me fundamentalist, extremist, terrorist en nu jihadist. Daartegenover worden normale, in mijn ogen echte, moslims weggezet als gematigde moslims. Dit gaat zover dat deze termen ook worden gebruikt in de beleidsnota's van premier Rutte en co. Alsof je dus gematigd moet zijn in je geloof om in de Nederlandse, of in enige, samenleving te kunnen passen.
  Als ik zo naar de definitie van het woord islam kijk, de gedragsregels welke we van de profeet Mohammed hebben meegekregen en naar de leerstellingen zoals in de Koran staan, moet ik concluderen dat ik dan tot de groep fundamentalisten, extremisten en jihadisten behoor.

Vijf zuilen

  Fundamentalist omdat ik (probeer) de fundamenten van de islam (de vijf zuilen) te volgen: geloofsbelijdenis, het gebed (salaat), het geven van aalmoezen (zakaat), het vasten tijdens ramadan en de bedevaart naar Mekka (hadj).
  Extremist omdat ik probeer onder alle omstandigheden hieraan vast te houden. En jihadist omdat ik constant streef naar verbetering·van mijzelf als mens en met mijzelf in 'strijd' ben verwikkeld, welke als 'Jihad al Akbar' de grote Jihad wordt genoemd in de Koran.
  En ik voel me ook een klein beetje jihadist omdat ik (onder andere met dit opiniestuk) probeer de islam te verdedigen met de 'jihad van de pen', en hiermee invulling geef aan het gezegde van de heilige profeet Mohammed 'de inkt van een geleerde is heiliger dan het bloed van de martelaar'
  Laten we met zijn allen het probleem waar we samen voor staan, proberen op te lossen. Maar laten we het beestje noemen bij de naam die het verdient, namelijk criminelen en terroristen. En laten we alstublieft de moslims gewoonweg moslims noemen.

NabeeI Siddiqie, Rotterdam

zaterdag 6 september 2014

140906 - ZOZ - Fototrigger, nepfluitert en keizerschede

Wie mee wil doen met ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Door mijn Facebook-vriendin Saskia Boelsums kwam ik op het idee voor deze ZOZ. Zij en Peter Veen vormen samen een veelzijdig artistiek koppel. Ze maken onder andere samen "installaties", zoals dat in de kunstwereld wordt genoemd.
Zij is van de beeldende kant, hij van de schrijvende. Peter schrijft op zijn site www.volopviolen.nl korte observaties, en zit in het Gemeentedichters-collectief van Emmen.

Ze wonen bij de Wilmsboô in Schoonebeek, sinds die herbouwd is. Dit laatste originele exemplaar van dit type veehut, van ca. 1640, is (bijna op de Europese Monumentenlijst) in 2004 afgebrand, en dus nu een replica, waar je je vakantie kunt boeken, om de onderhoudskosten te dekken.

Saskia maakt momenteel een serie foto´s met Peter als model. Met een foto uit die serie is ze finalist in de EyeEm Awards. Kijk voor meer foto's op www.saskiaboelsums.nl.


Peter Veen, fluitend. ©Saskia Boelsums

Deze foto uit die reeks, bracht mij rechtstreeks terug in de tijd naar mijn muziek van vandaag.
Whistling Jack Smith - I Was Kaiser Bill's Batman:


Zoeken naar info over dit nummer, wie het ook alweer opgenomen had en wat de achtergrond was, leverde toch weer een interessant verhaal op.
In 1967 stond het in Nederland 15 weken in de Top 40, hoogste plaats was 2. In Engeland werd het een nr. 1 hit en in Amerika Billboard nr. 20. Een behoorlijk succes dus.

Met Kaiser Bill wordt bedoeld de Duitse keizer Wilhelm II, en een "batman" is in dit geval niet de stipfiguur met het vleermuispak, maar de persoonlijke adjudant van de keizer.

Eidoch, de wiebelende play-back fluitert in deze videoclip, uit het Duitse TV-programma Beat Club is helemaal niet degene die deze opname zo mooi volgefloten heeft!
En daar beginnen de verhalen, soms tegengesteld.

De officiële verklaring is, dat de opname is gefloten door Mike Sammes, en dat Billy Moeller later het publieke gezicht werd.
Er is echter ook het verhaal dat een destijds bekende zanger en kunstfluiter, John O'Neill, de opname heeft gefloten. Dat was niet de eerste de beste, hij heeft o.a. gefloten in filmmuziek van Ennio Morricone. Hij zou een eenmalig bedrag hebben gekregen als studiomuzikant, en was "shocked" toen dit nummer op TV kwam, geplaybackt door een acteur. Hij heeft geen cent gezien van de inkomsten. In dit artikel wordt nog iemand anders opgevoerd die onterecht genoemd zou zijn als fluiter.

Kaiser Wilhelm II was de kleinzoon van de preutse Queen Victoria, en was gehandicapt geraakt door een tangverlossing. Zijn moeder heeft hem vervolgens met harde hand opgevoed, om zoveel mogelijk alles te kunnen wat een gezond mens ook kan. Sommige bronnen zeggen dat hij daardoor een bloedhekel aan zijn moeder had, en een warme band met zijn oma, Queen Victoria.
Elders las ik dan weer een artikel, dat Wilhelm "een onnatuurlijke liefde voor zijn moeder" had, waarmee zij korte metten maakte en dat hij daardoor een hekel aan haar en Engeland kreeg.

De keizer vluchtte aan het eind van de Eerste Wereldoorlog naar Nederland, waar hij de rest van zijn leven doorbracht. Hier een link voor wie geïnteresseerd is in de Keizer en de Eerste Wereldoorlog.

Dezer dagen zocht ik iets in het boekje "'t Zal je gezegd worden" (W.F. & W.A. Buddingh', Van Gennep, 1983), in de rubriek "Vorstelijke Beledigingen". Daar stond ook iets over deze keizer in:


Een, niet "instrumentale", humoristische afgeleide van Kaiser Bill's Batman is het Duitstalige Ich war der Putzer vom Kaiser door de Travellers. Op Youtube staat de tekst onder "meer weergeven".
Putzer is een informele benaming voor adjudant; deze Schlager zou volgens sommigen in verband gebracht kunnen worden met De lotgevallen van de brave soldaat Švejk...

zaterdag 30 augustus 2014

140830 - ZOZ - Dichter bij de muziek

Wie mee wil doen met ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Dit keer iets minder informatie dan de vorige keer, ofschoon ik zondag j.l. al wist waarover ik het zou hebben.
De laatste aflevering van Zomergasten van dit seizoen leverde de "trigger". Ik heb meestal niet de rust om zo'n hele uitzending van 3 uur te zitten kijken, ook al is het interessant genoeg, dus ik zie delen ervan.
David van ReyBrouck vond ik zeker een interessante gast, in de onderwerpen die ter tafel kwamen, maar mijn vonk voor de ZOZ sprong over, toen hij vanuit een emotioneel onderwerp uitkwam bij een muziekfragment.
Die hele uitzending staat een beperkte tijd online bij Uitzending gemist, Zomergasten, David van Reybrouck; dat fragment ging over Reggae en een opnamestudio in Jamaica, het begint op ca. 1:59:22. Enige informatie is te vinden op de Zomergasten-site van de VPRO.
Het komt uit de documentaire Roots, Rock, Reggae. A Documentary: dit is part1 op YouTube, en het gekozen fragment komt uit het gedeelte dat begint op ca. 9:00.
Die documentaire (serie?) is gemaakt door Jeremy Marre en veel bekende Jamaicaanse Reggae-artisten komen er in voor.

De associatie die ik meteen kreeg was een LP van Linton Kwesi Johnson (of lees de Nederlandse Wikipedia over hem).

Ik had destijds de gewoonte om elke maand een LP te kopen, maar "nooit" van een artiest of groep die ik al in huis had, omdat er zo ongelooflijk veel mooie muziek gemaakt wordt. Wat ik hoorde op de radio was meestal de inspiratie voor een aankoop, zo ook deze keer.
De LP die ik heb van "LKJ" is in 1979 verschenen en heet Forces of Victory. Het is een voorbeeld van wat Dub poetry wordt genoemd, naar de muziekvorm die ermee gepaard gaat.
Dub-poetry wordt beschouwd als een voorloper van Rap, maar ik ervaar het als muzikaler, poëtischer en minder agressief.


Linton Kwesi Johnson vertrok al jong vanuit Jamaica naar Engeland. Zijn "middle name" Kwesi, betekent dat hij op zondag geboren is, een zondagskind dus in ons idioom.

In Engeland kwam hij al snel tot de ontdekking dat gekleurde mensen moeilijk aan de bak kwamen, en op grond van hun uiterlijk bij voorbaat "verdacht" waren.
De politie legitimeerde dat vaak met een artikel uit de "Sus law", afkorting van "suspect", dat op "zich verdacht gedragende" personen gericht was.

Veel van de gedichten van Linton Kwesi Johnson belichten dat aspect, en met name het nummer Sonny's Lettah (Anti-Sus Poem), hier zonder muziek voorgedragen en met de tekst er bij. Let op de uitspraak van het Engels, min of meer fonetisch opgeschreven, bijvoorbeeld: lettah = letter = brief.

In de studio wordt bij Dub Poetry veel met samples en elektronische effecten gewerkt. Dat het live ook goed kan klinken, bewijst Linton Kwesi Johnson hier (wat ouder dan op de LP-hoes), ook met Sonny's Lettah, waarbij hij in de intro een korte situatieschets geeft:


In 1981 richtte hij zijn eigen platenlabel op, LKJ Records, om onafhankelijk te zijn van de bestaande (meest grote) maatschappijen.
Ik heb de indruk dat hij nog steeds actief is, gezien zijn website, met daarop zijn blog, waar hij overigens blijkbaar zelden iets publiceert.

Alle 8 nummer van Forces Of Victory staan op YouTube, maar daar staat nog veel meer van LKJ, en ik vond ook een site met veel van zijn teksten.

Ik vond het heerlijk om weer eens uitgebreid naar hem te luisteren. Ondanks de benoemde problematiek vind ik het min of meer hypnotiserend en rustgevend.

zaterdag 23 augustus 2014

140823 - ZOZ - Bob Bear: Making the Best of a Bad Situation - Dick Feller

Wie mee wil doen met ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Mijn Facebook-vriendje Bob Bear had een nare ervaring, melde hij op zijn FB-pagina: zijn gezinsgenoten waren naar Duitsland afgereisd en hem vergeten. Gelukkig hadden de buren hem gehoord en onder hun hoede genomen. Dat was toch nog een prettig weekend geworden.
Dat bracht mij de titel in herinnering: "Making the Best of a Bad Situation", geschreven door een singer/songwriter die in Nederland niet direct naamsbekendheid geniet, maar als je zijn hele oeuvre opsomt zal er wellicht herkenning volgen.
Bob Bear behoort tot het ras van Furry Stuffed Animals, of op z'n Europees: Stofftiere.

Het zal waarschijnlijk het jaar 1974 zijn geweest, dat ik voor het eerst (van) deze artiest hoorde. De dinsdagavond was destijds VARA-radioavond, met achtereenvolgens Popreconstructie van Willem van Beusekom, dan Nashville en vervolgens Popdonder van Koos Zwart. Alledrie met veel informatie rond de heel verschillende muziek.

Ik was een fervent luisteraar van het roemruchte programma Nashville van Wim Bloemendaal. De naam van het programma geeft al aan dat het voornamelijk om Country & Western-muziek ging. Hij had vaak bijzondere platen van minder bekende artiesten.

Zo was ik op een avond aan het overwerken in onze barak achter de fabriek (het bedrijf heette NIRA en de CV was een keer kapotgevroren, vandaar de naam), toen mijn volle aandacht werd getrokken door de muziek en het verhaal er bij. De fragmenten uit de tekst die ik meekreeg, pakten me meteen. Ik heb wel de tekst, maar helaas heb ik hiervan geen videoclip of zelfs audio gevonden:


Just Short Of The Line

Sometimes I'm love
Sometimes I'm hate
Sometimes I go just in time to be late
Sometimes I get
Sometimes I'm got
Sometimes I swear I must be what I'm not

Chorus:
And it's a small thin line
Guarding my peace of mind
Sometimes my sanity lies on the edge, suspended in time
Just short of the line

Sometimes I feel
Sometimes I'm numb
I swear I know just enough to be dumb
Sometimes I huff
Sometimes I puff
And lately too much is never enough

Chorus

Sometimes I'm cold
Sometimes I burn
Sometimes I have to be taught what I've learned
Sometimes I'm good
Mostly I'm bad
And just when I think I have I get had

Chorus

Sometimes I'm love
Sometimes I'm hate
Sometimes I go just in time to be late
Sometimes I get
Sometimes I'm got
Sometimes I swear I must be what I'm not


Ik had de naam van de artiest en de titel van de song niet goed gehoord, dus ik schreef een brief naar Wim Bloemendaal en kreeg prompt antwoord. Ik heb de LP besteld, maar het duurde nog een maanden voordat ik hem had: hij moest apart besteld worden in de USA: de jaren 1970, vinyl... De naam van de artiest was Dick Feller en de LP was getiteld: "Dick Feller wrote..."
Voor mij was en is het een LP vol juweeltjes! Ik heb ooit gezegd: als het huis in de fik vliegt, is die LP het eerste ding dat ik wil redden!

Er was jarenlang een website over Dick Feller, opgezet door een Noorse fan, en door Dick bestempeld als zijn officiële website. Toen ik er naar zocht voor deze ZOZ was hij verdwenen, helaas... Daar stond ontzettend veel op, inclusief songteksten en wetenswaardigheden. Ik heb geprobeerd de webmaster te mailen, maar nog geen antwoord. Intussen heb ik wel bij een internetarchief, de "Wayback Machine", een kopie gevonden van de laatste update van de Dick Feller website.

Dat Dick Feller een heel creatieve geest is, kun je zien aan de enorme lijst van songs, die niet eens compleet is! Het meeste heeft hij niet eens zelf opgenomen.
Ik heb de gegevens van zijn songs die door anderen zijn vertolkt, even in een spreadsheet gezet. Daar staan 159 verschillende songs, en 132 artiesten of groepen in, die er iets van hebben opgenomen, waarvan 19 door Jerry Reed, die ook "co-writer" was van 7 songs.

Omdat ik begon met Bob Bear, eerst een song die Dick geschreven had als kinderlied op verzoek van Johnny Cash, maar Johnny vond dit meer een song voor volwassenen. Dick heeft het toen zelf opgenomen op zijn LP "Dick Feller wrote..." : Biff, the Friendly Purple Bear. Op YouTube staat de tekst er onder, na "meer weergeven":


Johnny Cash heeft tenminste vier songs van Dick Feller opgenomen, waarvan ik deze ongeveer net zo mooi vind als de uitvoering van Dick zelf op die eerste LP: Any old wind that blows:


Bij Dick Feller wisselen humoristische en gevoelige teksten elkaar af. Zo heeft hij, via andere vertolkers, hilarische/satirische hits gescoord met Lord Mr. Ford en The Credit Card Song, maar er spreekt meestal sociale betrokkenheid uit.

Lord Mr. Ford is zeker door 13 artiesten opgenomen, waaronder in het Noors, Tsjechisch, en zelfs in het Nederlands: Henk Wijngaard, maar de versie van Dick Feller zelf vind ik het mooist.
Toch is de versie van Jerry Reed pas echt een USA-hit geweest (hier met tekst):


Jerry Reed acteerde in de bekende action comedy film Smokey and the Bandit; hij zong er ook in, door Dick alleen of met Jerry samen geschreven songs.

Een andere, zeer goede vriend van Dick Feller was schrijver en stand-up comedian Lewis Grizzard, waarmee hij jaren optrad: Lewis Grizzard - Alimony/I'm Gonna Cut A Big One.

Eén van de beroemdste nummers die Dick Feller schreef is "Some days are diamonds (some days are stone)". Er staan uitvoeringen van 26 artiesten in de lijst, waaronder in het Fins, Zweeds en Duits.
De eerste die het opnam, na Dick zelf, is Bobby Bare, maar het bekendst is het waarschijnlijk van John Denver, die het met miljoenen over de toonbank heeft doen gaan.
Ik heb overigens de CD "John Denver - Greatest Hits Volume 3", die een vervelend "foutje" bevat. De tekst van "Some days are diamonds" is afgedrukt in het boekje, maar daar staat bij: "Words and Music by John Denver"....!!! Het is toch echt de tekst en muziek van Dick Feller!


Daarom hier de originele versie, van zijn LP met dezelfde naam: Dick Feller "Some Days Are Diamonds (Some Days Are Stone)


Dit is zijn album-discografie:
Dick Feller Wrote...1973
Dick Feller Wrote... (re-release)1974
No Word On Me1974
Some Days Are Diamonds1975
Children In Their Wishes, Ladies In Their Dreams1977
Audiograph Alive1982
Centaur Of Attention2001

De laatst eigen opnamen van Dick Feller (hij heeft ook heel veel gewerkt als sessie-muzikant) staan op de (enige) CD "Centaur of Attention", die ik online in de USA heb besteld. Ik heb dus zijn eerste en zijn laatste album in huis...


Tot slot (er zijn eigenlijk al teveel links, ondanks dat ik één van zijn mooiste songs, Daisy Hill, niet heb kunnen vinden): nog een karakteristieke song van een ouder geworden Dick Feller, die hij schreef samen met Sheb_Wooley, en om niet seksistisch over te komen, twee uitvoeringen: van JoAnn Warnke (vrouw) en van Stan Boreson (man).