...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

dinsdag 27 januari 2015

150127 - Zes woorden met beeld: Wind

Herfstwind vormt kleurpalet tot ragfijn knipselwerk

Uitdaging: een verhaal in 6 woorden met beeld, kijk voor meer bij Marion

maandag 26 januari 2015

150126 - WE300 - Waarnemen

Gisteren werd mijn manager gevraagd om op te treden als remplacant van de interim van de vervanger van een loco-burgemeester die met zwangerschapsverlof ging. Allemaal ziek geworden van stress! Als gewezen volksvertegenwoordiger greep hij zijn kans om nu eens directer aan touwtjes te trekken.

Intussen zat ik met een probleem, want ik zag de onderhandelaar van mijn contracten andere zaken behartigen, en niet de mijne. Het leek mij een uitgelezen moment om even een pauze te nemen van mijn gewone beslommeringen.
Dus toen ik gevraagd werd om een zieke matroos te vervangen, greep ik mijn kans. Ik had al lang niet meer gevaren, en alleen in mijn vrije tijd af en toe bij de sluis de tros vastgemaakt die me toegegooid werd. Als ik zag of hoorde dat er een schip aankwam, spoedde ik me naar de sluis om de gelegenheid om met schippers en matrozen te praten niet te missen.
Het horen van dat jargon liet me meegenieten van de wereld zoals ik die had beleefd in mijn jongere en wildere jaren, waarin de kansen om uit de band te springen echter werden beperkt tot de aanlegplaatsen waar we wat langer bleven liggen.
Ik zocht mijn weg nog en deze onbekende wereld verbreedde mijn gezichtsveld.

Afgekeurd voor de Koninklijke Marine, het enige militaire onderdeel waar ik had willen dienen, had ik in mijn jonge jaren, toen ik net mijn diploma had gehaald, mijn kans gegrepen toen een schipper vroeg of ik tijdelijk als matroos wilde meevaren op zijn binnenschip, omdat zijn vaste man ziek was.
Ik was bij opa en oma op vakantie, waar hij water halen mocht uit de buitenkraan als zijn vracht hem daar gebracht had. Het was een buitenkansje, omdat ik even niet meer wist hoe verder te gaan, na de afkeuring en diverse afgewezen sollicitaties.

Voor meer WE300: Plato On Line

zaterdag 24 januari 2015

150124 - ZOZ - Van poëzie en ongerijmde liedjes

Wie mee wil doen met (of luisteren naar) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Deze keer weer iets anders.
Ik was vorige week zondag (18 januari) uitgenodigd om op te treden in de Openbare Bibliotheek van Emmen, op een Taalmiddag als aanloop naar de Week van de Poëzie (29 jan. - 4 febr.) en Gedichtendag.
Overigens hadden wij als thema: Stemmen van weemoed en verlangen, afwijkend van het thema van de Poëzieweek: Met zingen is de liefde begonnen.

Op de 2e verdieping van "onze" Bieb is het Leescafé, normaal een soort lees/studiezaal met een koffie en theebuffet. Voor dit soort gelegenheden kan het zonder veel gedoe gebruikt worden als gehoorzaal.

De kleurrijkste dichter van Drenthe, Egbert Hovenkamp II (alias EgBard), was de hoofdact, soms ondersteund op gitaar door Melvin Bonnet, die de muzikale omlijsting in handen had.
Melvin gaat door het leven als Cabareteske Troubadour, en is "schrijver en zanger van lelijke en grove liedjes. Zijn satirische liedjes zitten vol zelfspot, leedvermaak en ironie. Ze gaan over alledaagse onderwerpen zoals chocolademelk, gestolen fietsen en vliegtuigrampen. Soms behandelen ze een meer universele thematiek, maar dan gaat het vooral over dood en verderf.".

Melvin's humor daarin wordt wel eens vergeleken met de studentikoze liedjes van Jaap Fisher uit de jaren 1960-1964. Die wil niet meer aan zijn vroege carrière herinnerd worden, maar er staat nog veel op Youtube. Ik plaatste er al een in een vorige ZOZ.
Hier nog maar een, ter vergelijking, Jaap Fischer - Het kerkhof:


En dan nu hier Melvin Bonnet - Ballade van de Magere


Dat de zeden en marges verschoven zijn sinds Jaap Fischer's tijd moge duidelijk zijn: er wordt onder andere veel opener over allerlei onderwerpen gerept.
Nog een liedje van Melvin Bonnet - Vlekkeloos


Naast Egbert en Melvin traden vier dichters uit de gemeente Emmen op: Eddie Zinnemers, Gezienus Omvlee, Bertus Beltman, en ik, Gauke Zijlstra. De andere drie maken deel uit van het collectief Gemeentedichters van Emmen, ik ben meer "dichter in ruste".
Mijn status als bekende Emmenaar kreeg ik als "gezicht" van de organisatie van de eerste twee keer dat Gedichtendag werd georganiseerd in 2001 en 2002. Er waren toen overigens best veel breinen en handen en voeten bij betrokken!
We hadden toen poëzie-"wedstrijden", waarbij alle ingezonden gedichten op uniforme posters werden geplakt en verspreid over etalages in het centrum.

Egbert Hovenkamp II schrijft gedichten in het Nederlands en in het Drents. Laten we beginnen met Drents: op Youtube staat hij "puur" (zonder begeleiding en in het Drentse landschap) in een clip met twee gedichten, waarvan het eerste is gewijd aan wijlen Harry Muskee, alias Cuby van the Blizzards, het nummer Another Day, Another Road uit 1967, van de LP "Groeten uit Grolloo". Het tweede heet "Plaotsbepaoling". Weliswaar geen muziek, maar wel muzikaal:


Egbert, alias EgBard is ook in het Nederlands op Youtube te vinden, met muziek van Leonardo Dreamweaver, die er op onze Taalmiddag dus niet bij was, maar ik vind de combinatie prachtig!
EgBard & Leonardo - Meisje in het Scheve Licht


En nog een, EgBards' tekst is geïnspireerd door een verblijf in Schipborg aan de Drentse Aa in het Arthouse van recreatiebedrijf Músarrindill (IJslands voor Winterkoninkje): EgBard & Leonardo - Het schuift over elkaar


Een van de gedichten die ik zelf had meegenomen, droeg ik ter plekke op aan Gezienus Omvlee. Gezienus heeft afgelopen zomer een lange fietstocht gemaakt, alleen. Hij begon in de buurt van Madrid, fietste naar Gibraltar, en vandaar terug, door Spanje, Frankrijk, België en Nederland, naar Zuid-Barge bij Emmen. Hij meldde op Facebook regelmatig waar hij was op welke dag. Daardoor heb ik ongeveer in kaart kunnen brengen wat zijn route was en welke afstanden hij had afgelegd. Het was in totaal zo'n 3500 kilometer!
Het is een zogenoemd keerdicht:

Tegenwind

de wind waait hard in mijn gezicht
het trappen gaat te zwaar
op weg naar mijn bestemming
mijn spieren protesteren

als ik terugga is de wind gedraaid

mijn spieren protesteren
op weg naar mijn bestemming
het trappen gaat te zwaar
de wind waait hard in mijn gezicht

tegenwind.

Als afsluiting van het programma presenteerde Egbert zijn "Ter plekke poëem", dat hij had gemaakt tijdens de voorstelling. Van elk optreden was er wel iets in terug te vinden!

Op het blog Woest en Ledig van Joep van Ruiten, redakteur Kunst en Cultuur van het Dagblad van het Noorden, staat een portret van Egbert Hovenkamp II, en op Facebook zijn zowel Egbert als Melvin te vinden.

zaterdag 17 januari 2015

150117 - ZOZ - Peace of Mind

Wie mee wil doen met (of luisteren naar) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

De terreuraanslagen in Parijs en het vervolg wroeten nog door in menig hoofd, ook in het mijne. Ook in "het nieuws" is de aandacht nog volop aanwezig.
Mij bekruipt woede en plaatsvervangende schaamte als landgenoten zomaar in de openbare ruimte moslima's beschimpen, bespugen, bier over hen uitgieten of zelfs slaan.
Waarom? Omdat zulke figuren te dom zijn om onderscheid te maken tussen moslims en terroristen, en zich waarschijnlijk daartoe gerechtigd voelen door de ophitsende retoriek van figuren als Wilders, die alles op één hoop gooien wat met de Islam te maken lijkt te hebben. Een moslima herkennen ze aan de hoofddoek, en die durven ze aan, de lafaards, de losers... de schijtlaarzen...

Zoals president Hollande in een toespraak terecht zei: Ook de 'gewone' moslims zijn slachtoffer van deze radicale fundamentalisten.

En ik ben het volstrekt oneens met Sybrand Buma, die op hoge toon eiste dat alle moslims nadrukkelijk afstand moeten nemen van het terrorisme: het is vanzelfsprekend dat ook deze mensen, gewone mensen zoals jij en ik, dat verafschuwen.
Hoe zou Christen Democratisch Appel-leider Sybrand van Haersma Buma reageren, als van hem geëist werd zich nadrukkelijk te distantiëren van de kruistochten, de Roomsen en Protestanten die elkaar her en der om zeep hielpen, de Ku-Klux-Klan, de Inquisitie, met het zwaard in de hand zending/missie bedrijven, met de Bijbel in de hand slavernij verdedigen, christenen die hun zieke kinderen laten sterven door te bidden in plaats van een arts te roepen, en noem de hele trits maar op?
Maak je jezelf niet een beetje bespottelijk als je, met zo'n geschiedenis, met een opgeheven vingertje rondgaat?

Het staat uiteraard iederen vrij om zijn/haar mening te uiten: dat was toch de inzet van de reactie op die terreur: het beschermen van de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van godsdienst?
Eisen om een bepaalde mening te verkondigen vind ik absurd.
Veel moslims hebben wel van die vrijheid gebruik gemaakt. Er wordt bijvoorbeeld veel gebruik gemaakt van de Facebook-pagina Niet Mijn Islam, waar moslims en niet-moslims met elkaar in gesprek gaan. Ik denk dat dit een positief gevolg is van die afschuwelijke daden.

Ook de demonstratie in Parijs was een massaal blijk van eensgezindheid. Zo vond ik dit korte filmpje: "At the Paris march yesterday, one guy played peace songs from his window". Dat we in dit fragment "Imagine" horen van "vredesapostel" John Lennon vind ik geen verrassing:


Nou blijft "Vrijheid van meningsuiting" een moeilijk onderwerp. In principe heeft daarin iedereen de vrijheid zijn of haar mening kenbaar te maken, mits je je houdt aan je "verantwoordelijkheid voor de wet". Die beperking gaat minder ver dan menigeen zou willen. Ook ik heb soms mijn twijfels, maar de essentie van vrijheid van meningsuiting is, dat het niet alleen voor mijn of jouw mening geldt, maar ook voor meningen die mij of jou onwelgevallig zijn! Dat vereist soms een stevige huid.

Zo vindt paus Franciscus, toch niet de meest starre pontifex, dat men "niet mag spotten met het geloof". Daarmee legt hij een beperking op aan mensen die het geloof als zodanig bespottelijk vinden, omdat ze tot andere inzichten zijn gekomen.

Zo beschermt hij ook de kerkelijke dogma's tegen kritiek, die gevoed wordt door nieuwe inzichten. Ik las pas nog over onderzoeken die hebben aangetoond dat Jozef en Maria voor die beruchte volkstelling vrijwel zeker naar het plaatsje Betlehem in Galilea zijn gegaan, dat vlakbij Nazareth ligt, omdat het medisch gezien onmogelijk zou zijn geweest voor de 9 maanden zwangere Maria om zo'n 150 kilometer te reizen op de rug van een ezel, naar het Betlehem in Judea bij Jeruzalem - zoals de christelijke kerken al eeuwenlang verkondigen. Overigens zijn er meer archelogische vondsten die dit nieuwe inzicht ondersteunen.

Ook zijn er aanwijzingen gevonden dat niet Jezus gekruisigd is, maar Judas Iskariot, uit verschillende oudheidkundige bronnen. Vast staat, dat van de verschillende handgeschreven originele teksten niets overgebleven is, en dat de Bijbel is samengesteld uit kopieën van kopieën van kopieën van kopieën... en daarna geselecteerd op - laten we het toenmalige wenselijkheid noemen. Zie bijvoorbeeld het gekrakeel over "apocriefe" boeken, en later opgedoken oude(re) geschriften.
Zo blijken eeuwenoude, "vaststaande" waarden toch te wankelen. Daar zit toch best humor in? En als je dan niet tegen die humor kunt, ga je toch op je strepen staan en noem je het spotten?

In ons "verlichte" Europa zijn we daar over het algemeen vrij gemakkelijk in geworden. In andere streken hebben ze nog een slag in te halen, zoals onder andere blijkt uit de zwaarmoedige reacties van het Turkse regime op cartoons over Mohammed. Maar "bij ons" is het ook niet van de ene op de andere dag en zonder slag of stoot gekomen.

Daarom maar een humoristische clip zonder Mohammed, van de buikspreker Jeff Dunham (NL) met zijn "gesprekspartner" Walter over 72 maagden, sex, viagra en zo... (zijn beroemdste sketch "Ahmed the dead terrorist" vind ik nu even niet zo gepast)


Ik heb zelf ook eens nagedacht over die 72 maagden, die de "martelaren" in het paradijs zouden opwachten na hun terroristische levenseinde, en het volgende verhaal ontwikkelde zich:

Deze jongens komen bij de poort van het paradijs, trots op hun daden en hun "martelaarschap", en verwachten een hemels scenario, waarbij ze vertroeteld worden, en flink hun lusten kunnen botvieren op zo'n groot aantal lieftallige, onderworpen en gewillige jongedames.
Ze worden echter opgevangen door een stel prachtige, stevige meiden in bewakerstenue, die hen in de boeien slaan - de ultieme vernedering voor dergelijke macho's.
Ze proberen zich te verzetten, maar hebben geen schijn van kans tegen deze elitetroepen, die het paradijs moeten beschermen tegen ongewenste indringers.
Als ze hun onbegrip kenbaar maken over deze teleurstelling, krijgen ze ten antwoord: "Allah de Barmhartige de Genadevolle, en de Profeet Mohammed - vrede zij met hem - zijn woedend en verontwaardigd, omdat jullie niet beseffen hoezeer jullie de namen van Allah, Mohammed en de Islam hebben besmeurd met bloedige schande! Ze zijn diep teleurgesteld omdat jullie geestelijk niet met de tijd zijn meegegroeid zoals zijzelf, en dan verwachten jullie ook nog dat jullie elk 72 prachtige, waardevolle jonge vrouwen als gebruiksvoorwerp voor jullie botte lusten zouden krijgen?! Naar de hel met jullie!"


Ik vond een titel van de Trash-Metal band Megadeth (NL) met een titel die wat cynisch aandoet, maar hier wel bij past, vind ik: Peace Sells...But Who's Buying?. Voor wie niet van deze muziek houdt (ik denk: bij de ZOZ-kring bijna niemand), is misschien toch de tekst interessant, die onder "meer weergeven" te zien is. Zet dan eerst direct even de muziek op "pauze"...

Verder vond ik wat "gemakkelijker" muziek van de band Boston (NL), uit de stad Boston, Massachusetts (NL), waar men ook geconfronteerd werd met extremistische bomaanslagen tijdens de marathon van 2013 (NL).
Deze song is van vóór al dat geweld, maar heeft een titel die aangeeft waarnaar we allemaal zoeken: Peace of Mind. Op YouTube staat de tekst ook hier onder "meer weergeven", en al is het meer een song over persoonlijke situaties, ik denk dat deze tekst kan worden geëxtrapoleerd naar grotere verbanden.


Pollens, dit verhaal lijkt wel een meningsuiting... of zelfs een opgeheven vingertje. Tja, ik ben ook christelijk opgevoed, maar ik vind dat we ons de kop niet gek moeten laten maken.

zaterdag 10 januari 2015

150110 - ZOZ - Letter to God

Wie mee wil doen met (of luisteren naar) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

We zijn deze week weer eens met de neus op de feiten gedrukt door een bizarre moordpartij. Wat zijn die feiten? Dat er mensen zijn die volkomen verblind door het leven gaan, en absurde daden begaan waarvan ze denken dat die gerechtvaardigd worden door hun selectieve interpretatie van teksten uit een oud boek.
Zulke daden van enkelingen of een kleine groep kunnen hele bevolkingsgroepen, van mensen die niets liever willen dan in vrede naast en samen met elkaar leven, tegen elkaar opzetten.
Zelfs tegenover geloofsgenoten die gewoon hun werk doen ten behoeve van de samenleving, zoals de gewonde agent in dit beeld, hebben ze geen enkel mededogen! Hoe verdwaasd kun je zijn?!


Als zulke mensen zich nu eerst eens afvroegen wat ze ermee denken te bereiken. Hoeveel oprechte bekeerlingen tot hun "geloof" zouden die terroristen deze week overtuigd hebben?

Laat ze eerst eens gaan twijfelen, want twijfel is de bron van wijsheid, en in persoonlijk contact treden met hun God of Allah of hoe ze hun God(en) noemen, zonder tussenkomst van alleswetende geestelijken.
Je afvragen wie je werkelijk bent, niet proberen te zijn wat je denkt (of je hebt laten aanpraten) wat je moet zijn...
Deze week vond ik bij een vriendin op Facebook een voorbeeld van een dergelijk zoeken van contact: Letter to God, van Linda Perry. Misschien zelfs met een subtiele toets van ironie?

Daarmee kwam ik ook direct in gedachten terug bij kunstenaar Johan van der Dong, die een aantal projecten heeft gedaan in deze sfeer: Brieven aan God, God's Hotline, en Brieven aan Allah.
Johan begeeft zich buiten de gebaande paden, daarvoor is hij kunstenaaar, maar hij heeft deze projecten absoluut niet bedoeld als spotternij, doch als poging tot nadenken en discussie over religie in onze tijd. Johan past wel in de roep deze week om de bescherming van vrijheid van meningsuiting: in 2012 was hij genomineerd voor de Passion For Freedom Award. Voor de liefhebbers: Kunstsporen: Een portret van de kunstenaar Johan van der Dong.

Goed, terug naar Linda Perry (NL).
Ze schreef deze song oorspronkelijk voor Cortney Love (NL), zangeres, actrice etc., ook bekend als de weduwe van Kurt Cobain (NL), van de grungeband Nirvana (NL), die hier in 1991 ook een behoorlijke hit had met hun doorbraak Smells Like Teen Spirit.

Courtney Love "has been a practitioner of several religions, including Catholicism, Episcopalianism, and New Age religions, but has said that Buddhism is the 'most transcendent' path for her" - dus past ze ook wel in dit betoog.

De song Letter to God wordt hier uitgevoerd door Linda Perry zelf.
Ik vond op internet verschillende versies van de tekst, daarom heb ik geprobeerd de tekst zó uit te schrijven zoals ze die hier zingt. Zie tekst na de videoclip.


Letter to God (Linda Perry)

Dear God, I'm writing this letter to you
'Cause I don't have a clue, can you help me?
I'm sitting here, simply trying to figure out
What my life's all about, can you show me?

I never wanted to be the person you see
Can you tell me who I am?
I always wanted to die but you kept me here alive
Is there more to who I am?

I lie awake conducting this symphony
That you have gifted to me but I can't ever sleep
Don't be mad but I get weak inside
And I start to fall apart 'cause I feel nothing

I never wanted to be some kind of comic relief
Can you show me who I am
I've been tortured and scorned since the day that I was born
Can you tell me who I am

I never wanted to be the person you see
But thank you

Oh God, please tell me now
Are You disappointed, are You proud?
Haven't I done everything, everything?
I'm so sorry, I'm so weak and I turned into a freak
But I don't know anything, anything

I've lost all self esteem by burying everything
Still I feel nothing, nothing
Oh God, please tell me now
Oh God, please tell me now 'cause I feel nothing...

woensdag 7 januari 2015

CHARLIE HEBDO

Een uur geleden gaf de Franse regering dit persbericht uit: *)

PARIJS, 7-1-2015
Frankrijk wordt met onmiddelijke ingang een Kalifaat naar het model van Islamic State (IS).
De Franse bevolking heeft dat unaniem besloten, na een spoedreferendum via internet, aangevraagd door een overweldigende meerderheid van het volk.
Door het overtuigende optreden van enkele moedige IS-strijders vandaag tegen het blasfemische tijdschrift Charlie Hebdo en zijn duivelse handlangers, heeft het hele Franse volk zich onmiddellijk met hart en ziel bekeerd tot de Sharia en de Jihad, en zal trachten heel Europa te overtuigen van de verderfelijkheid van democratie, vrijheid van levensovertuiging, en vrije meningsuiting.
Alle mannen laten vanaf nu hun baarden staan en alle vrouwen gaan burka's dragen. Alle modehuizen, filmhuizen, musea en andere culturele instellingen zullen zo spoedig mogelijk worden geruimd, om het eeuwenlange bederf door christendom en vrijdenkerij te vernietigen.
TV- en radiostations zullen alleen nog Islamitische boodschappen uitzenden om het volk zo snel mogelijk alle zeden en gebruiken te leren kennen. Het hele volk heeft te kennen gegeven leergierig te zijn naar deze, voor hen nieuwe leefwijze, en staat te trappelen om wapen- en zelfmoordtrainingen te volgen.
Omdat er niet direct een Franse IS-aanhanger van voldoende statuur voorhanden is, zal het Franse Kalifaat voorlopig geleid worden door Geert Wilders uit Nederland. Door zijn vele openbare citaten uit de Koran heeft hij blijk gegeven over voldoende kennis van het Heilige Boek te beschikken.

*) Of: hoe verblind kun je zijn door fundamentalisme...

zaterdag 3 januari 2015

150103 - ZOZ - Spinnewebben en andere vliegenvangers

Wie mee wil doen met (of luisteren naar) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, kan terecht bij Marja.

Wij zijn hoestend en snotterend en koortsig het nieuwe jaar ingegaan, en het is nog niet voorbij. Maar voordat het jaar voorbij is vast wel. Desondanks een ZOZ-bijdrage, want ik had al een onderwerp gevonden en al wat voorwerk gedaan.
Desalniettemin wens ik iedereen een goed en gezond 2015!

Door een foto van Saskia Boelsums (ze trekt wereldwijd aandacht met haar foto's!) op haar Facebook-pagina plopte er ineens een zinsdeel uit een songtekst uit mijn geheugen omhoog: "a spiderwebbed almost". Een logisch verband lijkt vergezocht: is het omdat spinnen vliegen vangen in hun web, en Peter Veen (Saskia's partner en model) gevangen schijnt tussen die ouderwetse, kleverige vliegenvangers, zoals ook mijn grootouders die 's zomers hadden hangen? Dat die dingen nog bestaan...
Op Saskia's website is de foto mooier te zien dan op FB; en zoek de vlieg!

Ik heb intensief moeten zoeken uit welke song van welke artiest dit tekstfragment kwam. De exacte muziek was er nog niet bij, wel de sfeer.
Ik zocht eerst onder de noemer King Crimson (NL), de band rond Robert Fripp (NL). Zoeken, zoeken, want op internet kun je afbeeldingen van platenhoezen vinden. Met de hoes van "In the Wake of Poseidon" van King Crimson dacht ik de LP gevonden te hebben waarop de song moest staan, maar ik kon juist die ene zinsnede niet vinden.
Wel vond ik de naam Pete Sinfield (NL). Dat was de volgende stap. De afbeelding van de hoes van zijn solo-LP "Still" maakte me zeker dat ik in elk geval die LP zelf heb.
Pete Sinfield vormde vanaf de oprichting lange tijd samen met Robert Fripp de vaste kern, door alle bezettingswisselingen van King Crimson heen. In een interview heeft Pete Sinfield eens uitgelegd, dat King Crimson pertinent weigerde om de populaire muziek te spelen die de platenindustrie graag wou. Hun muziek was complexer en er werd geëxperimenteerd zowel muzikaal als met instrumentarium. Niet alle bandleden konden zich daar in vinden, vandaar de bezettingswisselingen.
Pete Sinfield was de tekstschrijver voor de groep, totdat ook Fripp en hij te ver uitelkaar groeiden.

Al zoekende heb ik nu steeds dit songfragment in m'n hoofd:
I feel like a rusty key, I don't fit any door
en dat is de eerste zin van de song die ik zocht: "Envelopes of Yesterday".
Ik vind het een intrigerende tekst, soms heb ik even associaties met het rijke Engelse verleden, maar mijn Engels en de kennis van die historie zijn nu ook weer niet toereikend om eenduidige uitleg te geven.
Er is een website die blijkbaar helemaal gewijd is aan het werk van Pete Sinfield. Hij zit ook op Facebook. Op de website ook een "Promenade" die kan helpen om de teksten van Pete Sinfield te interpreteren.

De volledige tekst van Envelopes of Yesterday staat er ook. Interessant om mee te lezen, denk ik, want de video is alleen live voorzover het het beeld betreft van het vinyl-album op de draaitafel, inclusief kras en tikken.


De LP "Still" schijnt geen commerciëel succes te zijn geweest, maar de lange lijst van grote namen waarvoor Pete Sinfield heeft geproduceerd en mee samengewerkt is uitermate indrukwekkend. Ook zijn er hits gepasseerd, waarvan niemand zich realiseert die ze door hem geschreven zijn.
Met optreden is hij vroegtijdig gestopt vanwege plankenkoorts, vandaar waarschijnlijk ook dat er geen live-opname te vinden was van deze meeslepende muziek met wonderlijke tekst...