...en Niklas "logeert" hier ook. (v/h dwarsbongel.web-log.nl en niklas.web-log.nl)

zaterdag 15 juli 2017

170715 – ZOZ – Van Kraanvogels en MH17

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Het is 3 jaar geleden dat 298 mensen omkwamen toen Vlucht MH17 uit de lucht geschoten werd. Zal de ware toedracht ooit helemaal helder worden? Zullen de daders ooit berecht worden? Ik vrees van niet. Er zijn, denk ik, te machtige schuldigen op de achtergrond, die de fysieke daders uit eigenbelang beschermen.

De rouw bij de nabestaanden zal blijvend zijn, en zwaarder wegen naarmate gerechtigheid uitblijft. Het enige dat mogelijk is, is herdenken, en dat gebeurt alom, op verschillende manieren.
In Emmen wordt zondag 17 juli een bijzondere expositie geopend ter nagedachtenis aan de 298 slachtoffers van de MH17. Voor elk slachtoffer zijn 1000 (duizend) kraanvogels gevouwen, door mensen van over de hele wereld. Dit is het item van RTV-Drenthe hierover.

Expositie in oude dierenpark voor MH17-slachtoffers:


Meer achtergondinformatie kun je hier lezen, en deze eerdere publicatie geeft nog meer inzicht in de symboliek van de kraanvogel.

De initiatiefneemster, kunstenares en docente Tjitske Dijkstra, werd overweldigd door de vele kraanvogels die ze toegestuurd kreeg.
Collega kunstenaar Ingo Leth heeft een galerie in het entreegebouw van de voormalige dierentuin, en ontplooit in Emmen veel mooie initiatieven. Ook schilderde hij om persoonlijke redenen onlangs 1000 kraanvogels. Hij hielp Tjitske om een tentoonstelling mogelijk te maken van al die kraanvogels. Ze worden niet zomaar neergelegd of opgehangen!

De actie trok ook landelijk aandacht, ontdekte Marijke. Ingo werd er over geïnterviewd door Tijd voor MAX op Radio 5. De aankondiging begint op 1:14:35 en het loopt ongeveer door tot 1:19:15.

Frenk van der Linden, die een documentaire Rouwen en leven na de MH17 heeft gemaakt die 16-7 wordt uitgezonden, noemt op dat moment, vanwege de plek waar de MH17 neerkwam, zonnebloemen als symbool.
Ik vond een song van Paul Weller, waarvan de tekst gaat over gemis en zonnebloemen.

Paul Weller – Sunflower:


Marijke vond de song die daarna kwam, van Courtney Marie Andrews, indrukwekkend en bijpassend. Ik pikte de tekst van haar site, haar album heet ook Honest Life. Tja, honest betekent zoveel als eerlijk en rechtschapen. Hoe rijm je dat met de MH17-daders, op alle niveau’s…?

Honest Life

All I’ve ever wanted was an honest life,
To be the person that I really am inside,

To tell you all the things that I did that night,
Sometimes it just ain’t easy to live an honest life.

All I’ve ever needed was a little time to grow,
A little time to understand all the things that I know,
So I can listen to you lovingly instead of getting up to go.
Some people take a little more time to grow.

Right when you have it all figured out,
Life comes to throw you another doubt,
But my head’s up high, and I ain’t got nothing but time,
To work at living an honest life.

All I’ve ever asked for was a way to understand,
All of life’s lessons the best that I can,
How to be honest, how to be wise, and how to be a good friend,
Some things take a lifetime to fully understand.

Right when you have it all figured out,
Life comes to throw you another doubt,
But my head’s up high, and I ain’t got nothing but time,
To work at living an honest life.

Ik vond veel clips, moeilijk kiezen. Er bleven twee over. In de eerste is ze solo, acoustisch.

Courtney Marie Andrews - Honest Life (live, acoustisch):


In de tweede speelt ze live met een band in de rumoerige omgeving van de Tractor Tavern in Seattle, en daar benadert ze clip van het album, waar je alleen de hoes ziet.

Courtney Marie Andrews - Honest Life (Live at Tractor Tavern, Seattle):


Toen ik dacht aan muziek over een vliegramp, kwam als eerste tevoorschijn Ebony Eyes, een hit van The Everly Brothers. Ik realiseerde me nu, dat het geschreven is door John D. Loudermilk, een andere bewoner van mijn geheugen...
Het is opgenomen tijdens de militaire dienst van de Everly Bros, en ze nog wel eens heen en weer vlogen en ook zo hun jonge relaties hadden. Toch blijft het een soort smartlap, of tearjerker. Soms helpen tranen een beetje.

Everly Brothers - Ebony Eyes:

zaterdag 8 juli 2017

170708 - ZOZ - Van Steelguitar en Melancholie

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

Als je aan het grasduinen bent op internet, en dus ook op Youtube, kom je dingen tegen die je aandacht trekken. Deze keer zag ik een man op een openlucht-podium zitten met een pedal steel gitaar. Omdat ik het geluid van dat instrument zo prachtig vind (bijna net zo mooi als de dobro), moest ik wel even luisteren. Ik vond de titel ook wel een mooie vondst: Don't You Ever Get Tired Of Hurting Me (Jannes zou zeggen: Ga maar weg!...), maar deze uitvoering is instrumentaal.

Robby Turner (Steel Guitar) - Don't You Ever Get Tired Of Hurting Me:


Ik schreef "Robby" terwijl hij bij de clip "Robbie" wordt genoemd. Bij het zoeken naar info zag ik dat de naam Turner veelvuldig met beide voorkomt, maar van geen van deze twee vond ik iets op Wikipedia. Bij "Robbie" zie ik steeds een Drag Queen, waarover meer in de Huffington Post.

Ik vond een biografie over gitarist Robby Turner. Hij kwam uit een muzikaal gezin: zijn ouders Doyle Turner (steel gitaar) en Bernice Hilburn Turner (ritmegitaar en zang) speelden in een vroege versie van de begeleidingsband van de legendarische Hank Williams (nl) (niet te verwarren met zijn zoon jr. en kleinzoon III e.a.).


Doyle Turner werd geboren in 1922, Bernice Hilburn in 1927. In 1944 trouwden ze, nadat ze elkaar ontmoet hadden bij een band. Begin 1945 sluiten ze zich aan bij Hank Williams en The Drifting Cowboys, nadat anderen de band hadden verlaten. Veel muzikanten werden opgeroepen voor militaire dienst, daaardoor was er veel verloop. Eind 1946 verlaten ze de Cowboys. Dat was voordat Hank Williams echt doorbrak.
Ik heb uit die tijd geen clips gevonden, maar deze past wel bij de vorige titel, en lijkt me muzikaal vergelijkbaar. Ht is een zeldzame live opname uit 1952.

Hank Williams - Cold Cold Heart (live 1952):


Terug naar de zoon van Doyle en Bernice en zijn steel guitar, maar eerst nog even die song.
Die is geschreven door Hank Cochran (nl). Ik kende wel de naam Eddie Cochran (nl). Ze blijken samen te hebben opgetreden als The Cochran Brothers, maar ze waren geen familie. En ze zijn te vinden op JoetJoep: twee songs voor de prijs van één…!

The Cochran Brothers - Two Blue Singin Stars & Mister Fiddle (1955):


Eddie Cochran had hits als Summertime Blues, C'mon Everybody, en Three Steps to Heaven, die nog naklinken in mijn geheugen. Eddie is in 1960 verongelukt.

Hank Cochran is een productieve songwriter geworden, die achter veel heel grote hits van grote sterren (zoals Patsy Cline - I Fall To Pieces en Burl Ives - A Little Bitty Tear) verborgen is gebleven. "Don't you ever get tired" werd in 1965 als eerste tot hit gemaakt door Ray Price (nl). Wie een vocale uitvoering zoekt, er zijn er vele op JoetJoep...

Robby Turner heeft ook al zo'n enorme reputatie opgebouwd: hij heeft allerlei genres gespeeld, uiteraard country, maar ook rock, jazz, blues en pop. Ik vond een lijst met credits, met welke artiesten hij heeft gespeeld en getourd. En toch bleef hij buiten de spotlights...
Op zijn zesde drumde hij in de band van zijn vader, en op zijn twaalfde speelde hij steel-guitar, net als zijn vader!

Hij werd (veel later) gevraagd voor "The Highwaymen" (nl) - (Waylon Jennings, Willie Nelson, Johnny Cash & Kris Kristofferson). Dat was het begin van zijn grote vriendschap met Waylon Jennings (nl).
Ik vond deze van hen samen: de song 'Til I Gain Control Again (nl). De eerste die er een hit mee scoorde was Emmylou Harris (nl).
Aan het eind van de video vertelt Waylon nog even door, o.a. dat hij een verjaardagskaart gekregen heeft van Bernice, de moeder van Robby.

Waylon Jennings Featuring Robby Turner-Til I Gain Control Again (1993):


Terug naar Hank Cochran. Hij legt hier de vinger op een vaak voorkomende zere plek. Bij een scheiding gaan sommige ouders over tot het, tegenover de kinderen, verguizen van de andere ouder. Er blijkt dan van de ex-partner nooit iets gedeugd te hebben, en de kinderen worden opgezadeld met een loyaliteitsconflict...

Hank Cochran - Speak Well Of Me To The Kids:


zaterdag 1 juli 2017

170701 - ZOZ - Van Marja, Koffie en Piep'n

Wie mee wil doen met (of luisteren/kijken/lezen bij andere deelnemers) ZOZ: Zwijmelen op Zaterdag, vindt de links bij Marja.

De hele week had ik al "Juffrouw Nifterink" in gedachten, die geniaal opgebouwde tekst van Simon Carmiggelt, gezongen door Robert Long, maar in mijn ZOZ 193 had ik 'm al geplaatst, samen met andere songs uit het project "Zing je moerstaal", zo constateerde ik.
Tegelijk vond ik tussen mijn bestanden een foto, die ik een tijd geleden bij een bouwmarkt had genomen, omdat ik een bekende naam zag. Dat gaf me dus het onderwerp voor Plan B.


Nederlandstalig kom je dan uit bij Rita Corita of VOF De Kunst.

VOF De Kunst - Eén kopje koffie (Op Volle Toeren):


Voor een rondje langs de horeca "in Stad", Groningen dus, sluiten we ons aan bij Rooie Rinus en Pé Daalemmer.

Rooie Rinus en Pé Daalemmer - Koffie in de wind:


In dit "laid" wordt gezongen over de geur van de suikerfabriek (als ik er aan denk ruik ik het!), Ouwerkerk (toen burgemeester) en de 5 schoorstenen (vief piep'n) van de Hunzecentrale, die vele jaren beeldbepalend waren als je de stad naderde. Op 25 april 1998 werden onder grote belangstelling de vijf pijpen opgeblazen, wat veel losmaaakte.

Hunzecentrale - Vallende pijpen:


Onder andere RTV-Noord besteedde ruim aandacht aan deze gebeurtenis. Zo kreeg de Groningse band Ouwerkerk, genoemd naar de studio van groepslid Bert Hadders, het verzoek er een Groningstalig lied over te maken. Dat werd: "Piep'n liggen plat". Bert Hadders schreef de muziek, de tekst werd geschreven door Cobi de Jonge (vaak onjuist geschreven als Coby), toen lid van dezelfde dichtersgroep als ik en later ook Marijke. Het lied verscheen op een CD met 5 nummers van verschillende schrijvers en uitvoerenden.
Cobi was later ook onze trouwambtenaar, met fragmenten uit onze gedichten in haar toespraak.

Ouwerkerk - De Vief Piep'n (Piep'n liggen plat):


Terug naar de koffie. Misschien wel het bekendst is het satirische nummer The Coffee Song, dat doet alsof er in Brazilië niets anders te drinken is dan koffie, en dat de dochter van een politicus beboet werd omdat ze water dronk. De eerste uitvoering was Frank Sinatra - The Coffee Song, maar ook de covers Osibisa - The Coffee Song (1976) en The Muppets - The Coffee Song (altijd tumultueuze humor) staan al in Marja's Zwijmeloverzicht.

Dat humor ook in klassieke muziek kan, zelfs bij J.S. Bach, ontdekte ik door deze zoektocht naar muziek over koffie.
Wikipedia.nl geeft over deze cantate, Schweigt stille, plaudert nicht, (vrij vertaald: wees stil, babbel niet) beter bekend onder de naam Koffiecantate, o.a. deze samenvatting van het verhaal: De cantate gaat over een man, Herr Schlendrian (Mijnheer Luiwammes), die zich erover beklaagt dat zijn dochter Lieschen verslaafd is aan koffie. Wat Herr Schlendrian ook probeert, het lukt hem niet om zijn dochter van de koffie af te krijgen. Pas wanneer dochter een echtgenoot wordt beloofd in ruil voor de belofte geen koffie meer te drinken, stemt de dochter toe geen koffie meer te drinken. Maar in het huwelijkscontract laat ze een clausule opnemen, die haar toestaat net zoveel koffie te drinken als zij wil.
De Engelse Wikipedia geeft meer info over de opbouw van deze cantate.

Ik koos een uitvoering door het Amsterdam Baroque Orchestra & Choir o.l.v. Ton Koopman.
Opmerking vooraf: dit stuk duurt 25½ minuten.

Ton Koopman - Schweigt stille, plaudert nicht; J S Bach, BWV 211 (Kaffeekantate):


Voor wie meer van Jazz houdt vond ik de song Black Coffee, in 1949 een hit voor Sarah Vaughan; met een link naar de tekst.

Sarah Vaughan - Black Coffee: